Ergernissen

Laten we eens verder inpikken op ergernissen. Deze zijn namelijk héél interessant om aan de slag mee te gaan.
Iedereen ergert zich wel in iets of aan iemand. Je beseft nu hoogst waarschijnlijk al, dat je je dus niet ergert aan deze persoon, maar aan een stuk van deze persoon. En wanneer anderen zich ergeren aan jou, dan ergeren ze zich dus aan een stuk van jou. Haalt dit gegeven al niet een heel klein beetje druk van de ketel? Voor mij deed het dat in ieder geval wel.

Het is dus héél interessant om na te gaan welk stuk in jou, zich mateloos ergert in welk stuk van de ander. En 9/10 zullen het tegenpolen zijn.
Tegenpolen kunnen helemaal niet met mekaar overweg, dat zullen ze nooit doen. Het heeft ook helemaal geen zin om deze bij mekaar te brengen en ze het te laten uitpraten.
Wil dit dan zeggen dat je met deze persoon dan maar beter breekt? Helemaal niet! Want het zijn “maar” stukken van jezelf en de ander. Wat gebeurt is, een (primair) stuk in jou ergert zich mateloos aan een (primair stuk in de ander). En het primair stuk in de ander, is bij jou verstoten want je hebt er oordeel op.

 

Wat kan je wel doen? Je kan een onderzoek beginnen. Het onderzoek begint altijd met: ” wie in mij ergert zich, aan welk stuk in de ander”.
Het doel van dit onderzoek  is milder kijken naar jezelf en de andere, wat rust brengt.
Al hoor ik je denken: ” dat kan niet,  ik erger me al jaren aan m’n: collega, moeder, schoonmoeder, partner, enz … Dat gaat met een oefening niet veranderen.”

Wel probeer het maar eens en voel wat gebeurt op je bus.

 

Oefening 3 :

Maak volgende oefening aan de hand van een ergernis die bij jou nog “leeft”. Mocht je meerdere ergernissen hebben (dat hebben we allemaal) waar je inzicht in wil krijgen, neem dan  een extra blanco blad en maak de oefening ook voor andere ergernissen.

Wie ergert jou in de ander? Noteer wat je je juist ergert. Laat je maar eens lekker gaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef dit stuk een naam, want JA dit is een stuk van de ander waar je je aan ergert. Of een korte omschrijving (Dit is een Verstoten stuk in jou en primair bij de ander)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe zou jij dit aangepakt hebben? Wat voor jou verkeerd is aan deze persoon of hoe hij/zij handelde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geeft dit stuk in jou ook een naam of korte omschrijving. (Dit is een primair stuk in jou en verstoten in de ander)

 

 

Doe je dit al lang, deze manier van aanpakken? Noteer hier de geschiedenis van deze aanpak en dus dit stuk:

 In je dagelijks leven, nu?

 

 

 

In je puberteit, pakte je de dingen toen ook al zo aan?

 

 

 

In je lagere school, dezelfde aanpak?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Was er thuis of opvoeding, in je familie, iemand die het ook zo aanpakte zoals jij of net niet?

 

 

 

 

Wat deed dat met jou?
Wat gebeurde er in jou wanneer deze aanpak er was of net niet?

(dit is jouw kwetsbaarheid)

 

 

 

 

 

 

Kan je nu het verstoten stuk in jou een positief getinte naam of omschrijving geven? Want van een verstoten stuk kan je veel leren, maar misschien een gematigde versie van dat stuk waar jij mee temaken kreeg of net niet.

 

Wat zou je van dit stuk kunnen leren? Wat zou het jou kunnen brengen mocht deze in jou (ietsjes) meer aanwezig mogen zijn?

 

 

Wanneer je deze oefening zorgvuldig maakt zal je zien en voelen dat wanneer je afzakt in de geschiedenis van een primair stuk, je terecht komt bij je kwetsbaarheid. Dus waarom dat stuk zoveel aan bod komt, waarom het zo hard voor je werkt.
Het beschermd iets, namelijk een kind dat ooit gekwetst raakte en dus moest er een stuk komen helpen. Jij koos voor dat stuk (toen je jong was, soms al heel jong). En dat stuk werkt sindsdien hard, soms héél hard om die kwetsbaarheid te beschermen.
Achter het primaire stuk zit een gekwetst stuk (wij noemen dat het gekwetste kind omdat het vaak iets is vanuit je kindertijd) met veel emotie, veel verdriet en pijn.
Dit gekwetste kind wordt eindelijk gezien, omdat jij de tijd neemt om ernaar te kijken. Voel hem/haar maar eens door en door! Laat zijn/haar tranen maar eens rollen, ze/hij wacht al zo lang op jou! Neem de tijd voor hem/haar. Als je artistiek bent, kan je haar/hem eens tekenen, muziek spelen die bij hem/haar past, boetseren, foto’s nemen die bij haar/hem aansluiten, …

 

Achter dit gekwetst kind zit je innerlijke kind. We komen hier uitgebreid op terug in hoofdstuk 3 rond kwetsbaarheid. Want hier valt wel een en ander over te vertellen.

 

Ik vertelde reeds dat het doel van Voice Dialogue is, te gaan naar een bewust ego. Waarbij mildheid ontstaat, voor zowel het primaire stuk als voor het verstoten stuk. Die mildheid ontstaat door te voelen hoe mooi het primaire stuk is, wat een harde werker dit stuk is. Maar tegelijk kan je ook zien wat het verstoten stuk jou kan bieden. Dat het primaire stuk misschien niet zó hard meer moet werken dan toen. Dat het nu anders is. Dat ook het verstoten stuk wat meer aan bod mag en kan komen.

Schematisch gebeurt dit:

Besluit
Je weet nu ook dat de ander (waaraan je je ergert) een primair stuk heeft die bij jou verstoten is.
Je weet nu ook dat de ander (waaraan je je ergert) dit stuk inzet om zijn of haar kwetsbaarheid te beschermen om een belangrijke reden.
Nu je je hier bewust van bent, je contact hebt gemaakt met jouw verstoten stuk en kwetsbaarheid, kan je misschien wél terug in dialoog met de ander OF weet je op zen minst of je effectief wil breken met de ander, of het echt nodig is of niet.
Je kan de tijd nemen om, wanneer je diegene wie je ergert zal zien, eventjes voor je gekwetste kind tijd te maken, haar gerust te stellen, dat je weet dat zij/hij het nu heel spannend vindt, maar dat je voor haar wel zal zorgen. En dat doe je nu al door je kwetsbaarheid te zien, haar te (h)erkennen en te vragen wat ze nodig heeft nu (voor je de “lastige” persoon ziet) maar ook tijdens het gesprek met “de lastige persoon”.

Wanneer je verschillende ergernissen ontleedt ontdek je dus dat je al heel wat “kinderen” op je bus hebt zitten 🙂 , ookal heb je zelf geen fysieke kinderen op deze wereld lopen 🙂

Veel succes en schrijfplezier.

Is er iets niet duidelijk, laat maar van je horen in een mailtje (julie.cieters@hotmail.com)