Ziel

Geen makkelijk onderwerp om het over te hebben. Het klinkt ofwel te spiritueel of het klinkt te godsdienstig… Toch voor mij, lange tijd. Ik had het niet voor godsdienst, ik was van het pricipe “zie je het niet, kan je het niet fysiek bewijzen, dan is het er niet…”
Tot ik er attent op gemaakt werd, dat je liefde ook niet kan zien. Je kan het niet “bewijzen”. Al zullen veel mensen denken “jawel, door handelingen” maar eigenlijk klopt ook dat niet helemaal. Je kan met liefde volle intentie handelen voor iemand maar wanneer die persoons hart niet open is, ontvangt die de liefde toch niet. Hij of zij “ziet” of “voelt” het niet. Dus wanneer is het dan bewezen? Wanneer de gever geeft of wanneer de ontvanger het voelt? Soit, weer voer tot discussie! Geweldig, toch?

Om terug te komen op de ziel, ons 3de deel. Een deel van ons “zijn”, hier op deze wereld, die voeding nodig heeft.

 

Maar hoe voeden we onze ziel?

De ziel is de plek in jou, een stuk van jou die er altijd is. Wanneer denken stil valt (niet makkelijk in deze maatschappij). Het is niet iets fysieks, niet een deel van je lichaam, maar ook geen deel van je denken want je voelt pas de aanwezigheid van de ziel, wanneer je denken stil is. Hetgene die je denker kan observeren en je lichaam zonder een bedenking bij t hebben noch oordeel (pfffiiiiieeeuuuwwww… kan dat?????).

Ja dat dacht ik ook, kan dat????

Dat is de stilte die mensen opzoeken in de kerk, in rituelen, in het godsienst (waar vaak misbruik van gemaakt wordt), op een kerkhof, in cirkels, in meditaite, in mindfulness, yoga, ….

 

Opgepast, dat je denker er niet naar opzoek gaat, want dat lukt nooit!

Een fijne oefening om te proeven van je innerlijke stilte is: “observeer eens wat je volgende gedachte is?”. Heel vaak komt er helemaal niet, geen gedachte. Wel ontstaat observerende totale focus. Stilte in je hoofd maar je bent wel heel alert. Dan voel je totale rust in jezelf. Geniet er eventjes van zolang het er is. Wees niet kwaad of geërgeerd wanneer de plek terug ingenomen wordt door een gedachte. Dat is heel nogmaal. Via deze oefening kan je even proeven en voelen dat je ziel er is. Dat er innerlijke rust is en dat je er via jezelf kan geraken. Dat het er eigenlijk altijd is, maar overschaduwd wordt door continue denken. Het dwangmatig denken en overdenken wordt door onze maatschappij ingeprent. Alsof je zou sterven wanneer je evnetjes niet nadacht over vroeger of de toekomst.
Aangezien ik een hele grote denker heb, die nog is heel actief is, hield ik dit gegeven niet voor mogelijk. Een wereld in mij, zonder denker, hij was er altijd, mijn denker. Als een radio die continue opstond op de achtergrond. Het dwangmatig denken waar ik helemaal gek van werd zonder het te beseffen, ik dacht zelf dat hij “erbij hoorde”.
Ik ben ook opgevoed met volgende zin : “denk nu toch is na, voor je iets doet”. Wel ja, dat heb ik wel heel letterlijk genomen. Zo letterlijk, dat hij nooit meer stil werd. Tot ik me liet vertellen dat je die uit kon zetten en dat je “je denker” als instument diende te gebruiken. Instument? Welja, wanneer je hem nodig hebt, dan gebruik je hem en anders laat je hem rusten.
Rusten? Welja, stilworden. Er zijn zoveel dingen die je doet, waarbij hij er eigenlijk niet bij hoort. En maak je geen zorgen, je functioneert héél goed zonder denker. Je focust op 1 ding en verder denk je niet.
Een voorbeeld: je maakt de vaatwas leeg en focust enkel op de vaatwas legen. Let maar is op, hoe snel je denkt aan andere dingen tijdens zo’n activiteit. Waardoor je niet “in het moment” meer bent. Afgeleid door je (dwangmatige) gedachten aan vroeger of iets in de toekomst. De enige plek waar je meest van je dag “moet” zijn, is NU, in het moment, volledig gefocusd op dat moment. Uiteraard bij het aanmaken van een boodschappenlijstje kijk je in de toekomst en moet je inschatten wat je nodig hebt om niet elke dag naar het warenhuis te hollen.
Vele mensen denken de hele dag door aan vroeger, hun kwetsuren, positieve en negatieve herinneringen, angst voor dingen die komen, angst voor dingen die zouden kunnen komen, enz… waardoor je niet in het moment bent. Onze maatschappij heeft ook daar oplossingen voor, we gaan dan vaak drinken of drugs gebruiken om onze denker uit te schakelijk.Of seks, dat doen we ook graag om het hoogte punt, dat tijdsloos is, dat ons eventjes helemaal bevrijdt van deze wereld. Dan gebruik je je partner om van de wereld te geraaken, dan gebruik je seks met een doel (enkel het hoogtepunt). Wat heel jammer is, want als je kan genieten van alles voor het hoogtepunt (je partner, het gevoel in je lichaam, de aanraking van jezelf of de ander, de geur, de smaak,…) dan is seks veel meer dan een hoogtepunt. Maar goed, dat is een ander verhaal.

 

Hoe kan je nu je denker laten rusten? Meer in het nu leven.

Via je zintuigen, via focus.

 

Later hierover meer. Tot binnenkort 🙂

 

Bronnen

Eckhart Tolle (De kracht van het NU, Een nieuwe aarde)
Hatha Yoga